Oorsprong van de Sacrale Dans.

  1. Ontstaan en ontwikkeling van Sacrale Dans.
    “Grondlegger van Sacred Dance is de in 1908 in Oost-Pruisen geboren Bernhard Wosien (gestorven in 1986). Hij studeerde theologie naar de wens van zijn vader, maar stopte met deze studie en gaf toe aan zijn diep verlangen om te gaan dansen. Hij volgde een balletopleiding, danste daarna op het toneel en choreografeerde diverse balletten. Hij reisde veel en bestudeerde onder andere de Griekse volksdansen. In 1976 werd hij tijdens zijn bezoek in Findhorn geïnspireerd om een aantal nieuwe dansen te maken, eerst de Balance en later de Zonnedans. . .  Zo werd Sacred Dance geboren. In deze dansvorm legde Bernhard Wosien de verbinding tussen religie en dans, zoals hij al eerder in het ballet had gedaan.

 

B.Wosien wou graag dat deze dansvorm werd doorgegeven en ieder die deze uitdaging aannam heeft dit met een eigen accent gedaan, zodat we nu een rijkdom aan verscheidene scholen en stromingen kennen.
In 1983 ontstond een eerste opleiding in Nederland onder leiding van Friedel Kloke-Eibl en Esclarmonde Tuk. Later stichtte Friedel een tweede school in Duitsland en Zwitserland, namelijk het ‘Ausbildungsinstitut Friedel Kloke-Eibl’ en werd Esclarmonde coördinator van de Nederlandse school. Brigitte Stufkens-Geerlings, die in 1985 bij de eerste reeks gediplomeerde docenten hoorde, richtte in 1995 de ‘Vlaamse School voor Sacrale Dans’(VSSD) op. Ondertussen heeft ook Nanni Kloke, de dochter van Friedel, een eigen opleiding in Duitsland.
Je kan ook dansen bij Gabriëlle Wosien, de dochter van Bernhard en uiteraard ook bij Anna Barton in Findhorn en bij David Roberts, één van de eerste lesgevers in Engeland.
Naast deze grondleggers geven ondertussen vele gediplomeerde en niet-gediplomeerde docenten les, elk vanuit hun eigen talenten, mogelijkheden en beperkingen.


 2. Meditatie in beweging of helende dans.
Meditatie in beweging (of sacrale dans) is een weg van bewustwording en heling.
De dansen zijn meestal eenvoudige kringdansen op klassieke muziek, folklore muziek of religieuze muziek (bijvoorbeeld muziek van Taizé, of mantra’s uit Oost en West). Ze bestaan uit voorgeschreven passen en bewegingen, die uiteraard gaandeweg worden aangeleerd en steeds worden herhaald.
De choreografie van de dansen maakt gebruik van krachtige symbolen als de cirkel, het kruis, en de spiraal. Het is eigenlijk een vorm van meditatie, maar dan meditatie in beweging. Je zou het ook ‘bidden met je lichaam’ kunnen noemen.

Deze dansvorm is een weg van bewustwording: ze leidt tot zelfbewustzijn, tot sociaal bewustzijn en tot bewustzijn van het grote geheel van de schepping: die grote kosmische dans, waar wij als mensen deel van zijn.
Als we sacrale dans ‘helend’ noemen, dan heeft dat te maken met de unieke combinatie van lichaam, ziel en geest, met de totaliteit van de mens, die door deze dans wordt aangesproken. Door de dans worden we steeds uitgenodigd om met volledige aandacht aanwezig te zijn, hier en nu, in elke pas, in elke beweging.

In ieder van ons schuilen immers een leerling, een gezel en een meester. De leerling kan de aanwezigheid van de meester in zichzelf al ervaren, de meester is pas echt meester als hij leerling weet te blijven, en samen gaan we als ‘gezellen’ de inwijdingsweg van de dans.